De eerste groep van 12 mensen woonden hier 3 jaar en kamperen nu , sinds wij als 2e groep hier hun plek hebben ingenomen; allen gekomen op aanwijzing door Gods Geest.
Het 1e gezin van 5 kwam op 6 april hier wonen, op 13 april kwam de 2e persoon, de 20e kwam ik , de 27e kwam een gezin van 7 hier wonen en op 9 mei nog iemand, terwijl op 23 mei de laatste inwoner tot nu toe, hier arriveerde.
Eind juni komt er ook nog iemand hier wonen; het zijn 5 volwassenen uit Goeree-Overflakkee en 3 personen uit Rotterdam. Ook komen er vele vrienden en familie hier op bezoek. ik mocht destijds ''mijn'' sl.kamer uitzoeken.
De 1e groep gaat na een maand ongeveer trekken via Engeland, Schotland en Ierland, naar de eindbestemming Israel. Beide groepen werken nu samen op de boerderij ''Mount Zion''.
Er is veel werk te doen; ploegen, spitten, zaaien, wieden, en bewateren.
Er zijn stokken geplaatst voor de stokbonen. Ook ik werk op het land.
Prachtig werk! Ernaast heb ik kippenhokken schoongemaakt met iemand en ook broedkippen laten 'luchten'. Er zijn vandaag 2 fazant-eieren uitgekomen bij een broedkip!
26 mei is mijn enige broer Yde, die in Hilversum woonde, onverwacht overleden. Er bleek na autopsie sprake te zijn van dissectie. (te vinden op wiki pedia)
Het was heel fijn, dat ik bij zijn ene dochter kon logeren in de tijd tussen overlijden en crematie. ik ben gedragen geweest door gebed en de Heilige Geest.
Anders kan ik de vrede niet verklaren.
Mijn broer Yde rustte niet 1 dag in de week gedurende enkele maanden.
Zoveel
te regelen, i.v.m.pensioen leeftijd; werken tot 65 of tot 67 jaar; hij
ontdekte een fout en hoefde dus toch maar tot 65 e jaar te werken, maar
heeft het 3 mndn. ervoor niet gehaald...
Gelijk het gras is ons kortstondig leven, gelijk een bloem, die op het veld verheven wel sierlijk pronkt, maar krachteloos is en teer; wanneer de wind zich over 't land laat horen, dan knakt haar steel - haar schoonheid gaat verloren. Men kent en vindt haar standplaats zelfs niet meer.
Gelijk het gras is ons kortstondig leven, gelijk een bloem, die op het veld verheven wel sierlijk pronkt, maar krachteloos is en teer; wanneer de wind zich over 't land laat horen, dan knakt haar steel - haar schoonheid gaat verloren. Men kent en vindt haar standplaats zelfs niet meer.
No comments:
Post a Comment